ÖZ ŞİİR (SAF ŞİİR) ANLAYIŞINI SÜRDÜREN ŞİİR VE ÖZELLİKLERİ (1920-1940) - TYT TÜRÇE - AYT EDEBİYAT ( YKS ) / SONER HOCA

İçeriğe git

Ana menü:

ÖZ ŞİİR (SAF ŞİİR) ANLAYIŞINI SÜRDÜREN ŞİİR VE ÖZELLİKLERİ (1920-1940)

EDEBİYAT > BATI ETKİSİNDE GELİŞEN TÜRK EDEBİYATI(MODERN DÖNEM) > CUMHURİYET DÖNEMİ TÜRK EDEBİYATI > CUMHURİYET DÖNEMİNDE COŞKU VE HEYECANI DİLE GETİREN METİNLER

1. ÖZ ŞİİR (SAF ŞİİR) ANLAYIŞINI SÜRDÜREN ŞİİR VE ÖZELLİKLERİ
(1920-1940)

*Saf şiir, şiirin şiirsel olmayan unsurlardan arındırılmasıdır.
*Öz şiir anlayışı, Batı edebiyatında Paul Valery, Stephane Mallerme gibi şairlerde görülür.
*Bizde ilk örneklerini Recaizâde Mahmut Ekrem ve Abdülhak Hamit gibi Tanzimat Dönemi şairlerinde görürüz.
*Öz şiir anlayışıyla şiir yazan şairler, daha çok sembolist şairlerin görüş ve şiirlerinden etkilenmişlerdir.
*Mektepleşme eğiliminin dışında kalmışlardır.
*Edebiyatımızda “Saf Şiir” (Öz Şiir) eğilimi Ahmet Haşim’in “Şiir Hakkında Bazı Mülahazalar” adlı makalesiyle olgunlaşmıştır.
*Şairlerde okuyucuda estetik haz uyandıran şiirler yazma eğilimi görülür.
*Şairler, memleketçi anlayıştan sıyrılıp sanatı ön plana çıkarmışlardır.
*Şairler, öğreticilikten (didaktik bilgiden) uzak durup musikinin çağrıştırdığı imgeleri kullanmışlardır.
*Şiirde öğretme amacı güdülmez.
*Şiir, toplum için değil, sanat içindir.
*Şiirler ideolojinin esiri olmamalıdır.
*Şiirlerde, düşsel (hayali) ve bireysel yön ağır basar.
*Bu şiir tarzında önemli olan iyi ve güzel şiir yazmaktır.
*Şiirde mükemmeliyetçilik öne çıkmıştır.
*Şiir, soylu bir sanat olarak kabul edilir.
*Şiir, emek işidir.
*Her şair kendine has bir “imge düzeni” oluşturur. “Özgünlük” söz konusudur.
*Şiirde “anlam”a fazla önem verilmez.
*Şairler, anlaşılmak için değil; duyulmak, hissedilmek için şiir yazarlar.
*”Gizemlilik, simgecilik, bireysellik, düşsellik, içsellik” gibi kavramlar şiirde ön plandadır.
* “Aşk, tabiat, ruh, ölüm, masal, rüya, renk” temaları ve “mitolojik unsurlar” yoğun bir şekilde işlenmiştir.
*İçsel bir yaklaşımla “insan” anlatılır.
*Şiirde biçime (dize, ölçü, uyak) ve dile önem verilir.
*Şiir dili, her şeyin üzerindedir. Dilde saflaşma görülür.
*Şiirde dil, günlük dilin kalıplarından uzaklaştırılmıştır.
*Ahenk, kafiye ile sağlanır.
*Düz yazıya özgü öğeler, şiirden uzaklaştırılmıştır.

*1923 öncesi dönemde büyük ölçüde Ahmet Haşim ve Yahya Kemal tarafından temsil edilen öz şiir; Cumhuriyet sonrasında da, yine bu iki şairin ekseni etrafında Türk şiirinin iki ana eğiliminden biri olma özelliğini korumuştur.
*Bu anlayışın şairlerinden önemlileri; Ahmet Hamdi Tanpınar, Necip Fazıl Kısakürek, Cahit Sıtkı Tarancı, Ahmet Muhip Dıranas, Ziya Osman Saba’dır.
*Yedi Meşaleciler de bu anlayışla şiirler yazmıştır.

 
İçeriğe dön | Ana menüye dön