PASTORAL ŞİİR - TYT TÜRÇE - AYT EDEBİYAT ( YKS ) / SONER HOCA

İçeriğe git

Ana menü:

PASTORAL ŞİİR

EDEBİYAT > METİN TÜRLERİ > ŞİİR TÜRLERİ

PASTORAL ŞİİR

*Doğa güzelliklerini, kır ve doğa sevgisini, orman, yayla, dağ, köy ve çoban yaşamını; bunlara karşı duyulan özlemleri anlatan şiir türüdür.
*Pastoral şiirlerin her türlü süsten, yapmacıktan, gösteriş ve söz oyunlarından uzak bir yapısı vardır. Bunlara bukolik şiir (çoban şiiri) de denir.
*Şair doğa karşısındaki duygularını anlatıyorsa "idil" (tek çoban)(monolog şeklinde); bir çobanla karşılıklı konuşuyormuş gibi anlatıyorsa "eglog" (birkaç çoban)(diyalog şeklinde) adını alır.
*Bu şiirin kurucusu eski Yunan edebiyatında Theokitos’tur.  
*Vergilius da ilk pastoral şiir yazanlardandır.
*Türk edebiyatında ilk pastoral şiir Abdülhak Hamit’in yazdığı Sahra’dır.
*Ayrıca Bingöl Çobanları (Kemalettin Kamu), Çoban Çeşmesi (Faruk Nafiz Çamlıbel) bilinen pastoral şiirlerdir.

Pastoral Şiir Örneği:

ÇOBAN ÇEŞMESİ
Derinden derine ırmaklar ağlar,    
Uzaktan uzağa çoban çeşmesi,    
Ey suyun sesinden anlıyan bağlar,    
Ne söyler şu dağa çoban çeşmesi.    
         
"Göynünü Şirin'in aşkı sarınca    
Yol almış hayatın ufuklarınca,    
O hızla dağları Ferhat yarınca    
Başlamış akmağa çoban çeşmesi..."      (Faruk Nafiz ÇAMLIBEL)

 
İçeriğe dön | Ana menüye dön